piątek, 31 sierpnia 2007

Frytkownica - nie tylko do frytek

Chociaż nosi nazwę frytownica, jej zastosowanie jest szersze. Można w niej usmażyć również rybę, pączki, a nawet faworki.


Chcąc zaopatrzyć się w to sprytne urządzenie, warto poznać jego zalety i zwrócić uwagę na najważniejsze elementy:

  • Filtry
    • zapachowy (węglowy, fizelinowy) wyjmowany do mycia albo wymienialny;
    • tłuszczowy (metalowy, siatkowy) zamontowany na stałe lub wyjmowany (mycie).
  • Koszyk może być podnoszony automatycznie lub wyciągany za uchwyt.
  • Pojemnik na tłuszcz powinien być stalowy lub powlekany nieprzywieralna powłoką. Może być wyjmowany lub stanowić integralną część obudowy.
  • Szybka kontrolna pozwala zobaczyć, czy potrawa jest gotowa.
  • Pokrętła, suwaki służą do ustawiania poziomu temperatury.
  • Piktogramy lub stopnie Celcjusza na obudowie informują, co i jak długo smażyć.
  • Spust oleju lub pojemnik na olej mają tylko niektóre modele.

FR 2881 (Clatronic) pojemność oleju 2,2 l; moc 1600 W; nie wyjmowany stalowy pojemnik na tłuszcz; filtr wymienialny.

Cucina HD 6155 (Philips) pojemność oleju 2,5 l; moc 2000 W; pojemnik na tłuszcz z nieprzywieralną powłoka; wyjmowany filtr; wyjmowany zegar.

F 626 (De'Longhi) pojemność oleju 2 l; moc 1800W; wyjmowany pojemnik na tłuszcz z nieprzywieralną powłoką; 2 filtry: wymienialny i wyjmowany; rurka spustowa oleju.

FR 2435 (Severin) pojemność oleju 1,5 l; moc 1800 W; nie wyjmowany pojemnik na tłuszcz z nieprzywieralną powłoką; filtr wymienialny; wyłącznik bezpieczeństwa.


Zalety frytownic:

  • dają możliwość smażenia w temperaturze około 200oC;
  • nie przeszkadzają w trakcie gotowania innych potraw, gdyż nie zajmują palnika kuchenki;
  • dzięki funkcji "zimna strefa" nie przypalają przygotowywanych dań;
  • minimalnie emitują zapachy;
  • podczas smażenia nie pryska tłuszcz;
  • zmniejszają ryzyko poparzenia;
  • gotowość do pracy i jej koniec sygnalizują lampką lub dźwiękiem.

"M jak mieszkanie"

Wybór: Urszula Bajorek
Zdjęcia: Radosław Wojnar, serwisy prasowe firm

środa, 29 sierpnia 2007

Krajalnica

Krajalnica służy do cięcia produktów spożywczych (chleba, wędlin). Do cięcia używana jest zaostrzona, wolnoobrotowa tarcza o dużej średnicy. Krajalnica posiada także prowadnicę dla zwiększenia bezpieczeństwa. Większość krajalnic ma regulowaną grubość cięcia ustawianą pokrętłem. Uruchamiana jest zazwyczaj, dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkownika, dwoma lub więcej przyciskami umiejscowionymi tak, by wymuszały na użytkowniku określoną pozycję.

sobota, 25 sierpnia 2007

Żelazko

Żelazko – urządzenie służące do prasowania, czyli wygładzania tkaniny za pomocą wysokiej temperatury i nacisku. Prasowanie działa, gdyż pod wpływem temperatury rozluźniają się więzy w cząsteczkach polimerów tworzących włókna tkaniny. Kiedy włókna są gorące, rozprostowują się pod naciskiem żelazka i zachowują kształt po ochłodzeniu. Niektóre tkaniny jak np. bawełna wymagają też zastosowania wody.

W przeszłości już w VIII w. Chińczycy stosowali rondle z rozpalonymi węglami w środku do prasowania jedwabiu. W XVIII w. żelazko stanowił jednostronnie wygładzony blok metalu (żelaza - stąd nazwa), z uchwytem. Po nagrzaniu, np. na płycie pieca kuchennego, bezwładność cieplna tego bloku pozwalała na utrzymanie przez kilka minut temperatury dostatecznie wysokiej, aby prasowanie było skuteczne. Po ostygnięciu żelazko trzeba było ponownie podgrzać przez postawienie na piecu. Kształt żelazka przypomina stopę, z trójkątnie zakończonym czubem z jednej strony i z płaską krawędzią od strony "pięty"; kształt ten upowszechnił się także w następnych, nowocześniejszych konstrukcjach ze względu na wygodę prasowania.

Udoskonaleniem żelazka była konstrukcja, w której nad "stopą" umieszczano małe palenisko na węgiel drzewny, co umożliwiało umieszczenie w nim kawałków żaru, podtrzymujących wysoką temperaturę żelazka, bez konieczności odstawiania go co chwilę na płytę kuchenną. Później węgiel drzewny zastąpiono żelazną sztabką (tzw. duszą) rozgrzewaną w palenisku.

Żelazko elektryczne wynalazł w 1882 roku Henry Seeley, umieścił wewnątrz elektrycznie podgrzewaną spiralę grzejną o mocy kilkuset watów, zasilaną z domowej sieci elektrycznej. Później dodano do żelazka termoregulator, pozwalający na utrzymanie żądanej temperatury z dokładnością do kilku stopni Celsjusza, a także urządzenia nawilżające, co pozwala łatwo prasować różne rodzaje tkanin.

Formą dużego przemysłowego żelazka jest magiel.

źródło: http://pl.wikipedia.org/

wtorek, 21 sierpnia 2007

Sokowirówki i wyciskarki

Wyciśnięte z lata

Na straganach błyszczą już truskawki, czereśnie i wiśnie. Za kilka tygodni dołączą do nich gruszki i tanie winogrona. Nie przechodź obok nich obojętnie! Lato to najlepszy czas, by codziennie pić świeży sok! A żeby to robić, trzeba zaopatrzyć się w dobrą sokowirówkę lub wyciskarkę.

Nie jest to urządzenie drogie ani skomplikowane, co jednak nie znaczy, że możesz kupić model pierwszy z brzegu. Przeczytaj kilka naszych rad, a na pewno wybierzesz ten idealny.

Dobry silnik to podstawa

Przede wszystkim, sprawdź jego moc – może się ona wahać od 150 do 450 W. Słaby silnik będzie szybko się przegrzewał – aby się nie spalił, będziesz musiał robić częste przerwy w pracy. Dlatego najlepiej, jeśli silnik ma moc 300 W i większą. Warto też zwrócić uwagę na to, ile obrotów na minutę wykonuje silnik. Im więcej, tym lepiej. Najlepsze są modele, których silniki mają ponad 10 000 obrotów na minutę.

Silnikowi przyda się także stabilizator obrotów. Nawet jeśli owoce czy warzywa będą w kawałkach o bardzo różnej wielkości, sokowirówka równomiernie je wyciśnie.

Dwie prędkości obrotów tarcz tnących:

  • szybsza – do twardszych produktów (marchewka),
  • wolniejsza – do miękkich (maliny, truskawki). Dzięki temu sokowirówka wyciśnie z nich sok do ostatniej kropelki. W modelu Kenwood JE 700 prędkości te są nawet wybierane automatycznie – urządzenie samo „odgaduje”, jak twarde są owoce, które do niego wrzuciłeś.

Filtr i tarcza tnąca powinny być zrobione ze stali nierdzewnej. Te części mają ciągły kontakt z wilgocią, więc mogą łatwo zardzewieć.

Duży pojemnik na odpady

Sokowirówka produkuje nie tylko sok, ale również suchy miąższ pozostały z owoców, który musi się gdzieś gromadzić. Zwykle odprowadzany jest do specjalnego pojemnika. Może on mieć pojemność od 0,5 do 3 litrów. Im jest większy, tym rzadziej trzeba go opróżniać. Najbardziej funkcjonalne są pojemniki przezroczyste (zawsze możemy zobaczyć, ile miąższu jest już w zbiorniku).

Miskę zasypową nakładamy na wylot zbiornika na owoce. Możemy w niej umieścić większą porcję owoców – nie musimy już co chwilę dorzucać nowych.

Oglądając w sklepie sokowirówki, zwróć uwagę na to, czy wybrany przez ciebie model ma nóżki z przyssawkami albo przynajmniej podklejone gumą. Takie udogodnienia zapobiegną „skakaniu” sokowirówki po blacie podczas pracy.

W sklepie spróbuj rozłożyć i złożyć wybraną sokowirówkę, aby przekonać się, czy da się to zrobić szybko i bez kłopotów. Pamiętaj też, że im więcej części składowych sokowirówki, tym więcej czasu spędzisz przy zlewozmywaku.

Tym, którzy lubią soki bardziej gęste, polecamy sokowirówki z regulatorem wyboru jego gęstości. Odpowiednio go ustawiając, uzyskamy sok z drobnymi lub większymi cząstkami owoców.

Bardzo klarowny sok to specjalność najnowszych modeli sokowirówek. Mają one pojemnik podzielony na dwie części: do jednej wypływa piana, a do drugiej – czysty, gotowy do picia sok.





GTM 9888 - moc silnika: 450 W, pojemnik na wytłoczyny: 1,5 l, zalety: dwie prędkości pracy silnika, pojemnik na sok z separatorem
(MPM PRODUCT)

GTM 9888 - moc silnika: 450 W, pojemnik na wytłoczyny: 1,5 l, zalety: dwie prędkości pracy silnika, pojemnik na sok z separatorem
(MPM PRODUCT)

Multipress Automatic MP 80 - moc silnika: 240 W, pojemnik na wytłoczyny: 3 l, zalety: duża miska zasypowa, przezroczysta zlewka na sok – 0,5 l (BRAUN)

KC 400 - moc silnika: 200 W, pojemnik na wytłoczyny: 0,8 l, zalety: zabezpieczenie przed użyciem ze źle założoną pokrywką, szczoteczka do czyszczenia filtra, szklanka na sok
(DE 'LONGHI)



"M jak mieszkanie"

poniedziałek, 20 sierpnia 2007

Roboty kuchenne

Wieloczynnościowe roboty kuchenne, spełniają wiele funkcji i są bardzo pomocne w każdym gospodarstwie domowym. Ich podstawowym atutem jest nie tylko liczba funkcji, ale też niewielkie rozmiary. Roboty kuchenne składają się z kilku podstawowych elementów.

Pojemnik miksera i malaksera

W nim gromadzone są siekane warzywa, ucierane produkty, ubijana piana. Pojemniki są różnej wielkości od 0,25 do 4,3 litra. Można w nim przygotowywać koktajle, zupy i przeciery. Ma kształt dzbanka, o pojemności od 1 do 1,5 litra. Jest przezroczysty, a na ściankach ma umieszczoną podziałkę. Pokrywka, którą jest przykryty, ma otwór przez który można dolewać na przykład śmietanę lub kefir do koktajlu. Czasem pojemnik miksera spełnia również funkcje sokowirówki.

Tarcze

Stanowią wyposażenie każdego robota. Wykonane są najczęściej ze stali nierdzewnej, rzadziej z innego metalu. Najczęściej spotyka się tarcze:

* jarzynową drobną – na niej ucieramy w drobne wiórki;
* jarzynową grubą – utarte produkty mają postać grubych wiórków;
* do cięcia w plasterki;
* do miałkiego ścierania – na przykład do przygotowania placków ziemniaczanych;
* do frytek;
* do chipsów;
* noże do siekania – szatkują cebulę, czosnek czy gotowane jajka, a obracając się jednocześnie mieszają powstającą masę.

Inne elementy

Część robotów kuchennych wyposażona jest w mieszadła do wyrabiania ciasta, wkładkę do ubijania piany, wyciskarkę do cytrusów, młynek do kawy, sitko. Niektóre roboty mają pojemnik na części. Większość ma popychacz, ułatwiający ścieranie warzyw do samego końca.

Panel sterowania

Może być ręczny lub elektroniczny, a dodatkowo umieszczone na nim obrazki ułatwiają obsługę. Przy ręcznym kontrolowaniu pracy urządzenia mamy przede wszystkim możliwość regulacji prędkości. Pokrętło może zmieniać prędkość stopniowo – do 3 stopni, albo płynnie. Niektóre modele mają tak zwaną funkcję pulsacji, dzięki której urządzenie chwilowo osiąga maksymalne obroty. Przy sterowaniu automatycznym urządzenie samo dostosowuje swoją prędkość do wykonywanego zadania, a jeśli nam ona nie odpowiada, możemy ją zmienić przez dotknięcie odpowiedniego przycisku.

Bezpieczeństwo

Gdy silnik robota przegrzeje się albo uszkodzony zostanie jakiś element wyposażenia (na przykład narzędzie), automatycznie uruchamia się blokada wyłączająca sprzęt. Niektóre modele nie mogą pracować, gdy pojemnik jest źle założony. Prawie wszystkie mają antypoślizgowe zabezpieczenia w postaci przyssawek lub gumowych podkładek od spodu.

Konserwacja

Robot kuchenny można rozłożyć na części, co ułatwia mycie i czyszczenie. Podczas czyszczenia trzeba wyłączyć urządzenie z gniazdka. Nie wolno zanurzać w wodzie części mechanicznej robota. Jeśli ubrudziliśmy obudowę, wystarczy przetrzeć ją wilgotną ściereczką z detergentem. Tarcze i większość elementów można myć w zmywarce.
Podłączenia. Roboty zasilane są prądem 230 V/50 A. Różnią się mocą – od 230 do 750 W, ważą 2–10 kg.

Wzornictwo

Prawie wszystkie wieloczynnościowe roboty kuchenne są białe. Mają zielone, błękitne lub czerwone wykończenia, a naczynia mogą być bezbarwne lub w kolorze przydymionego szkła. Do robota określonej firmy można stosować jedynie części przeznaczone do tego konkretnego modelu, w przeciwnym wypadku może dojść do uszkodzenia urządzenia.

źródło: http://www.muratordom.pl/sprzet-rtv-i-agd/do-kuchni/drobny---ale-potrzebny_,8019_2330.htm

niedziela, 19 sierpnia 2007

Toster i opiekacz

Mmmm, świeże, chrupiące i cieplutkie pieczywo co rano… Zapiekanki z serem… Chcesz?? Wystarczy kupić opiekacz lub toster.

Toster to urządzenie znane już XIX. Jednak dopiero upowszechnienie prądu elektrycznego pozwoliło na wprowadzenie tego urządzenia do kuchni. Na początku nie było łatwo – trzeba było uważać aby nie przypalić pieczywa, należało odwracać kromki. W 1919 roku Charles Strite zbudował urządzenie ze sprężynką oraz czasomierzem. Dzięki temu grzanka sama „wyskakiwała” z opiekacza. Dzięki kolejnym modyfikacjom, robienie tostów na śniadanie stały się przyjemnością dla użytkowników. Nie ma się więc co dziwić, iż najbardziej rozpowszechnione są one w Stanach Zjednoczonych, gdzie dziennie zjada się miliony tostów!!!

W Polsce mamy dwa rodzaje sprzętu do przygotowania gorących kanapek – toster i opiekacz. Najprościej mówiąc toster to urządzenie do przechowywania i użytkowania pionowe, a opiekacz użytkuje się w poziomie. Nie jest to oczywiście regułą.

Toster służy do przyrządzania, opiekania grzanek. Podgrzewa wsadzone do niego kromki chleba za pomocą specjalnej grzałki. Nie nagrzewa się dzięki izolowanej termicznej obudowie. Czyszczenie tostera jest proste dzięki tacce na okruchy. Wystarczy bowiem wysunąć szufladę i wyrzucić jej zawartość. W standardzie powinnaś znaleźć pokrętło z zaznaczonymi stopniami opiekania. Oczywiście możesz pokusić się o zakup tostera z funkcją rozpoznawania pieczywa, timerem gdzie sam decydujesz ile pieczywo ma się opiekać, funkcję centralnego ułożenia pieczywa… Z dodatkowych tych rozwiązań przydatne mogą być antypoślizgowe nóżki i schowek na kabel.

Opiekacz użytkujesz zazwyczaj w poziomie. Posiada powierzchnie zapobiegające przywieraniu (teflon) i jest niezwykle prosty w czyszczeniu. Najnowsze opiekacze wyposażone są w nienagrzewające się uchwyty, dzięki którym możesz go przesuwać nie czekając aż ostygnie. Opiekacze wyposażone są także w zawiasy zapobiegające wyciekaniu rozpuszczającego się sera. Dzięki lampce kontrolnej wiesz, czy urządzenie jest włączone do sieci.

A co wybrać?? To zależy wyłącznie od Twoich upodobań kulinarnych. W opiekaczu na pewno nie uzyskasz takich tostów, jak tych zrobionych w tosterze.

Natomiast dzięki opiekaczowi możesz przyrządzić opiekane kanapki z serem, wędliną, warzywami.. W niektórych opiekaczach znajdują się wymienne płyty, dzięki którym oprócz kanapek przyrządzić możesz gofry, mięso i ryby z grilla.

Zarówno w przypadku tosterów, jak i opiekaczy możesz wybierać wśród różnych wzorów i kolorów. Zajmują one też niewiele miejsca.
A.M.

źródło: http://www.kuchnie.pl/kuchnia/dla_kuchni/rady_porady/221?page=1&PHPSESSID=0e1d34343b988c2123db4afa858575b4